Bernard Lesfargues que vien de'ns quitar a l'atge de 93 ans. Gran poèta occitan contemporanèu, qu'estó tanben un descobridor e reviraire d'excepcion d'autors castelhans (notadament de Vargas Llosa, prèmi Nobel 2010), mes tanben d'escrivans catalans com Joan Salès, Mercè Rododera o Jaume Cabré. Ua bibliotèca que pòrta lo son nom a Barcelona « on soi mei conegut qu'a Brageirac », ce l'agradava de contar.

Laureat a París deu prèmi Halperie Kaminski (equivalent deu Goncourt deus traductors) e deu prèmi Pompeu Fabre (Andòrra) tà la projeccion de la cultura catalana, qu'ei probable lo darrèr representant de la generacion deus « grans autors occitans » de l'aprèsguèrra qui comptava peu miei d'era Robert Lafont, René Nelli, Bernat Manciet, Max Rouquette e Joan Bodon.

En 1975, qu'avèva creat las Edicions Fédérop a Lion on èra professor d'espanhòu en classas preparatòrias, puish a Pombona au ras de Brageirac, editant obratges deu monde sancèr, e notadament aqueths companhons de literatura occitana com Max Rouquette, Bernard Manciet o Philippe Gardy ; maison d'edicion uei miada per Bernadette Parengaux e Jean-Paul Blot qui an continuat l'òbra remarcabla e excepcionau de Bernat Lesfargues.