Que sòrt a Per Noste ua arrevirada occitana de ueit novèlas de Jean Giono, de las quaus « Lo qui plantava arbes ».

« En acarar los qui plantan arbes e los qui’us desarrigan, lo qui saja d’adocir l’agonia d’ua lèbe nafrada e lo qui non prem pas a copar en la soa man espessa l’ala d’ua coloma deus bòscs, Giono que lhèva la medisha question qui, dens lo monde de uei, e vad n’i a pas cap de dobte, cruciau : quina ei la plaça que l’òmi aucupa dens la natura e quin ei lo ròtle que i pòt o deu jogar ? » – Per Noste

Tà’n saber mei