La soa inscripcion en las reivindicacions culturaus occitanas de las annadas 70 que l'a permés de tornar interrogar las òbras deus folcloristas a partir de la grasilha d'analisi estructuralista de las practicas sociaus e simbolicas perpausada per Claude Lévi-Strauss. Las tèrras occitanas que sortivan d'un som folcloric e que's desvelhavan au concèrt de las culturas popularas, a la la lor vitalitat e a la lor pregondor d'amna.

L'interrogacion transdisciplinària (istòria, lenga, practicas e territòris) de las culturas perifericas, que las a hèitas objèctes d'estudis scientifics. De la tradicion orau deu conte occitan, en passant peu carnaval, l'« aulhèr deus signes », las escrituras ordinàrias e las emocions patrimoniaus, ua linha de fòrça qu'apareish : la de l'acte creator, de l'anonime com de l'artista, qui pren còs en lo sociau e lo culturau.

Elegit director d'estudis a l'Escòla deus Hauts Estudis en Sciéncia Sociau (EHESS) en 1989, Daniel Fabre qu'estó tanben lo qui estructurè l'etnologia deu domeni francés en participant, enter autes, a la creacion deu Centre d'antropologia de las societats ruraus a Tolosa en 1978, vadut puish lo Centre d'antropologia de Tolosa, e au Laboratòri d'antropologia e d'istòria de l'institucion de la cultura (LAHIC – EHESS) en 2000.

Que participè tanben a la reflexion e a la mesa en plaça de la Mission deu patrimòni etnologic deu Ministèri de la Cultura en 1981 e a la creacion deus etnopòles (pòles nacionaus de recèrcas e de ressorsas en etnologia).

Qu'estó tanben au comitat de redaccion de nombrosas revistas scientificas dont Ethnologie Française, l’Homme, Terrain o Gradhiva. Qu'aviè nombrós camps de recèrcas e que formè generacions d'etnològues o d'actors deu camp sociau, qui n'an pas mei paur d'estudiar la lor pròpria cultura, estosse minoritària o dita de periferia.

Tà aver aviat aqueths camins e tà ns'aver balhat aquera fòrça, que'u disem mercés.

Aus despartits son las dolors (Cyprien Despourrin)

Patricia Heiniger-Castéret

(Fòto : Charles Mallison)